PV Den Brink

Get Adobe Flash player

julian op de topIn 2013 kwam een droom van Evert uit. Van vrienden uit Bern had hij gehoord over het sublieme dal, het Bergell in het italiaans Val Bregaglia.
Eindelijk zou de PV daar gaan lopen. Voorlopers André, Wim Kok en Evert.
Afwezig jammer genoeg, maar toch fijn wegens zwangerschap: Marieke en Sandra. Jan van der Kooij had een kuitblessure en Leo van Hulst een gekwetste hand. Giep groette ons allen.
Vanuit de prettige basis Silvaplana met vlakbij een prachtige camping met gloednieuwe gebouwen, gelegen aan het meer, werd de eerste dag gestart vanuit St. Moritz. Een prima tocht met een lift om op niveau te komen, langs bergflanken en een afdaling naar Sils-Maria met het Nietzsche Haus, waar de filosoof 7 jaren geleefd heeft, nu een museum en een leuk terras met Marronitorte. Het venijn zat in de staart want aan de laatste etappe van de tocht langs het meer naar Maloja leek geen einde te komen.
De  tweede dag vanaf de Julierpas langs een idillisch gelegen bergmeer over een pas waar we door regen overvallen werden. Er was er één die dit geweldig vond namelijk Julian Adittyaq.
Hij was weg van al die onder ons hangende wolken. Hebben ze op Java niet.
Via een prachtig dorpje kwamen we terug bij het meer en de bus.

 

groepsfoto 2013
‘s avonds een dicht opeen zittend gezelschap bij de pizzeria, omdat we niet gereserveerd hadden. Het verhoogde zeker de stemming.
Na afloop met onze wandelende encyclopedie Floris Bennebroek (zoon van..) nog nagepraat aan de bar met Roel, Ton en Hans. Deze knaap maakte een geweldige indruk als debutant. Liep als een tandradbaan bergop, was gezellig in de omgang en gaf veel rondjes weg aan de bar ‘s avonds.
De derde dag kon men kiezen tussen een zware tocht naar Soglio in het Bergell of een meer moderate tocht naar Soglio iets lager. De bovenlopers stonden wat onder druk doordat we de postbus van 17h00 moesten halen. Daardoor hebben enkelen de fraaie biertuin achter het paleis gemist. Wel een schitterende tocht door hoogdalen, steile hellingen, meren verlaten gehuchten en eenzame boerderijen. Langs het pad plotseling Edelweiss zien staan.
Intussen fietste Marijke op haar vouwfiets leuk rond de meren en deden Geeke en Marjan ook andere leuke dingen zoals shoppen in St. Moritz tussen de jet-setters.
De laatste dag met de lift naar boven zodat we meteen in het hooggebergte zaten. Fantastisch weer en sublieme vergezichten over de bergen en meren.
Het slotdiner weer als vanouds met pittige speeches echter en dát was emotie: zonder onze enorm gewaardeerde dichter Frits Voltman, die er nooit meer bij zal zijn.

Doorwerth, 18-08-2014