PV Den Brink

Get Adobe Flash player

Naar een nieuwe hoogte steeg de wandelgroep in 2003. Tot 3130 m klommen wij naar de Gornergrat.

De eerste dag reden we met de bus naar de Simplonpas. Van daar uit eerst even dalend naar
de Bistinenpas op 2419 m, een voorproef van de hoogten die we nog zouden bereiken. Na een nieuwe afdaling weer omhoog naar de Gebidempas op 2201 m hoogte. Enkele dames misten al kletsend deze route en kwamen wat “later” in Visperterninen aan. Wel een religieuze dag door de kruisweg die de afsluiting vormde.
InVisperterminen mooie oude walliser hooischuurtjes te zien.
lets nieuws was de indeling van de routebeschrijving in etappes.

  
De tweede dag van het programma leidde vanuit de hoofdstraat van Zermatt via een stijging van de 1e categorie naar het spectaculair gelegen restaurant Alterhaupt. Van hieruit door de Triftschlucht geleidelijk omhoog naar Trift. Onderweg werden wij verrast door ettelijke Edelweissbosjes die langs bet pad bloeiden. Erik haalde halsbrekende toeren uit om ze op de foto te krijgen. In Trift wend preisoep gegeten en verder naar Hochbalm en Schwarzliger op 2788 m tot aan de Zmuttgletscher. Rond de Matterhorn hing een onweersbui die binnen een seconde van ons insloeg, dus ca. 330 m, rennen geblazen. Op de terugweg het pittoreske gehucht Zmutt bezocht met een gezellige Hütte.

De derde dag was logistiek gezien een van de meest ingewikkelde tochten ooit. Eerst groep I met de bus van de camping bij Randa naar St. Niklaus. Vervolgens met een liftje met 4 man tegelijk omhoog. In onze lift ging een erg oude boer mee omhoog. Na twee uur was iedereenanaar boven, die ons vertelde dat hij in zijn jeugd elke dag te voet naar boven ging en met een volle melkbus weer naar beneden!  Na twee uur was iedereen boven nadat de bus inmiddels groep 2 gehaald had. Vanuit het gehucht Jungen op 1954 m naar de Augstbordpas op 2894 m, ook lekker hoog. De route leidde door een zeer eenzaam dal, bezaaid met grote rotsen. In de verte was het zadel van de pas al lang te zien. De tocht was wel even afzien voor Carla, die zich eenzaam en moe begon te voelen, waar was Coen?
Na de fraaie klassieke pasovergang eindeloos naar beneden naar Meiden in het Turtmanntal. Van daaruit met busjes naar de uitgang van het dal en met een grotere lift weer omlaag, waar de bus ons weer opwachtte. Het was een lange vermoeiende dag!

De vierde dag. Met de busjes naar Zermatt. Even nog kijken naar horloges van Sfr. 65.000,• en checken of de Matterhorn te zien was. Met het daal... of stijgkaartje voor een treinetappe van Peter op zak, op pad. Na een bezoek aan het kerkhof met allemaal erg jong om het leven gekomen berggidsen en klimmers een start richting Riffelalp. Na een eindeloze klim uiteindelijk het hoogtepunt van de reis:de Gornergrat op 3130 m. Rondom 29 toppen te zien hoger dan 4000 m. Verder 19 gletschers aan onze voeten. De afdaling leidde ons naar ettelijke prachtig gelegen meertjes. Na deze lange voettocht smaakt een "Stange" ongelooflijk lekker.
s Avonds eerst borrel op het terras van het hotel waar o.a Hans en Robert verbleven. Het aansluitende diner hield weer welbespraakte grappenmakers in en de gebruikelijke uitwisseling van bergwandellatijn doorspekt met kliekjes schwyzerdütsch.

Wij konden terugblikken op een aantal weergaloze dagen met leuke en interessante mensen!